W 1975 uruchomiony został remont radiostacji średniej mocy typu R-140, na bazie dokumentacji technologicznej opracowanej przez zespół inżynierów zakładu. Wdrożone zostają też remonty:
radiostacji średniej mocy typu R-137, radiostacji desantowej RD-115, RD-115Z, wozów dowodzenia WD BRDM 2 R-5, węzła łączności typu R-146.
W kwietniu 1982 Minister Obrony Narodowej zmienia nazwę Zakładu na Wojskowe Zakłady Łączności Nr 2. W połowie lat osiemdziesiątych XX w. w porozumieniu z Komendą Główną Straży Pożarnej w zakładzie opracowana zostaje dokumentacja i produkcja samochodu dowodzenia i łączności typu SDŁ-2 na samochodzie Żuk A-15B.
Na początku lat dziewięćdziesiątych XX w. uruchomiono remont radiolokacyjnego systemu lądowania samolotów, typu RSP-10MN. Rozpoczęta zostaje też produkcja ruchomego laboratorium metrologicznego dla związku taktycznego, typu RLM-ZT na samochodzie Star 266 z nadwoziem typu Sarna II, oraz zostaje uruchomiona:
naprawa radiolinii R-409, remonty radiostacji Tuberoza 1 i Tuberoza 2, naprawa stacji radiowej troposferycznej typu R-412, naprawa stacji radioliniowej R-415, remont radiostacji typu R-161 AP.