Uznawalność kwalifikacji, jest "Formalnym potwierdzeniem przez kompetentne władze wartości kwalifikacji uzyskanych za granicą w związku z podejmowaniem nauki i/lub pracy zawodowej". Zasady uznawania poszczególnych kwalifikacji zawarte są we właściwych rozdziałach IV i VI Konwencji. Niemniej zasady są te wciąż dość ogólne i w 2010 roku Komitet Konwencji Lizbońskiej opracował i wydał "Zmienione zalecenie w sprawie kryteriów i procedur oceny wykształcenia uzyskanego za granicą", które szczegółowo opisuje jak we właściwy sposób powinny być zorganizowane procedury uznawalności.
Decyzje o uznawalności wykształcenia, o ile nie leży to bezpośrednio w gestii instytucji edukacyjnych (jak np. w Niemczech lub Irlandii), przejmują na siebie ośrodki ENIC-NARIC. Rolę ośrodka w Polsce pełni tzw. NAWA, czyli Narodowa Agencja Wymiany Akademickiej.
Zasady uznawalności kwalifikacji w polskim prawie Wymogi Konwencji Lizbońskiej w polskim prawie gwarantuje ustawa Prawo o Szkolnictwie Wyższym i Nauce. W szczególności zasady uznawalności obu rodzajów kwalifikacji reguluje art. 326.