W czasie okupacji hitlerowskiej budynek oficyny zajmowała żandarmeria wojskowa i gestapo; po 1945 została w nim ponownie uruchomiona szkoła; klasztor zarządzeniem władz hitlerowskich został w 1943 rozebrany na potrzeby budowlane.
Architektura, wyposażenie, otoczenie Wolnostojący budynek klasztorny znajdował się około 15 m od fasady kościoła, prostopadle do jego osi. Był piętrowy, podpiwniczony, z wysokim, czterospadowym dachem. Założony na planie prostokąta, z wydatnym centralnym ryzalitem w ośmioosiowej elewacji zachodniej, ujętej w wysunięte z naroży sześcioboczne baszty. Wewnątrz miał układ dwutraktowy, z pomieszczeniami rozdzielonymi szerokim korytarzem, biegnącym na osi podłużnej. Na parterze w trakcie wschodnim znajdowała się dwubiegowa klatka schodowa. Piwnice oraz pomieszczenia parteru były sklepione kolebkowo-krzyżowo, lub kolebką z lunetami, na piętrze belkowe stropy. Okna i otwory drzwiowe prostokątne, w uszakowych obramieniach, nakrytych odcinkiem gzymsu.