W 1897 r. miejscowi katolicy zwrócili się do gubernatora grodzieńskiego z prośbą o zwrot murów nieukończonego kościoła, a następnie o udzielenie zgody na budowę w innym miejscu nowego. W 1908 r. władze wydały ostateczną decyzję odmowną co do zwrotu zaczętej świątyni, jednak w marcu 1905 uzyskano zgodę na budowę nowego, na obrzeżu miasta, który miał stanowić filię parafii w Krzemienicy. Pomimo powołania komitetu i zbiórki funduszy, budowa kościoła odwlekała się. Pierwszy projekt powstał w 1906 r., jednak komitet budowy uznał, że świątynia będzie zbyt okazała. Na rynku miasta wystawiono tymczasową kaplicę.
Przełom lat 1906–1907 katolicy podjęli nieudaną próbę odzyskania murów kościoła. Do środka nieużytkowanych murów wniesiono obrazy świętych, ustawiono krzyż i prowizoryczny ołtarz. Proboszcz prawosławny, którego jurysdykcji przekazano mury, również wybudował tu i wyświęcił ołtarz, wkrótce wszczął też starania o wykończenie cerkwi, na co uzyskał zgodę i zapomogę rządową. W odpowiedzi 2 stycznia 1907 grupa katolików otoczyła kościelne wzgórze, zapobiegając wyładunkowi kamieni do budowy cerkwi. W wyniku interwencji policji zginęło 7 osób, około 30 zostało rannych, a 22 stanęło przed sądem. Cerkiew wykończono w latach 1909–1910.