mały|Antoni Janik w pracy Antoni Janik (ur. 20 maja 1884 roku we wsi Smardzew, zm. 18 czerwca 1953 roku w Radomiu) – polski artysta rzeźbiarz, członek Towarzystwa Zachęty Sztuk Pięknych w Warszawie. Uczestnik licznych wystaw krajowych. Życiorys
W latach 1904–1906 kształcił się w warszawskiej Szkole Sztuk Pięknych pod kierunkiem Xawerego Dunikowskiego, specjalizując się w rzeźbie monumentalnej. W okresie międzywojennym był członkiem Związku Polskich Artystów Plastyków oraz Towarzystwa Zachęty Sztuk Pięknych w Warszawie, aktywnie uczestnicząc w życiu artystycznym kraju, a także pełnił funkcję konserwatora rzeźb w Warszawie, dbając o ochronę dziedzictwa kulturowego. Podczas II wojny światowej Janik pracował nad konserwacją rzeźb uszkodzonych w wyniku działań wojennych, a w okresie powojennym angażował się w prace rekonstrukcyjne, odtwarzając wiele zabytkowych rzeźb Warszawy.Maria Zakrzewska, artykuł biograficzny o Antonim Janiku. Szczegóły pochodzą z materiałów archiwalnych, w tym kwestionariusza ewidencyjnego Antoniego Janika oraz informacji od jego żony Antoniny Janik. Źródło: Archiwum rodzinne rodziny Janików..