W Rzeszy utworzono Sudetendeutsches Freikorps (Sudetoniemiecki Korpus Wyzwoleńczy), podlegający Heinrichowi Himmlerowi, który prowadził działania sabotażowe i terrorystyczne po stronie czeskiej. Po krótkim czasie Henlein z korpusem oraz oddziałami SS-Standarte „Oberbayern” powrócił do Czechosłowcji. Dzięki pasywnej postawie rządu czechosłowackiego, który obawiał się otwartej wojny z Niemcami, Henlein 23 sierpnia 1938 roku przejął kontrolę nad przygranicznym powiatem Aš. Na arenie międzynarodowej działania te Niemcy uzasadniali dążeniem niemieckiej mniejszości do samostanowienia, starając się ukryć faktyczne wsparcie Berlina dla rebeliantów. thumb|Miasto Aš opanowane przez niemieckich powstańców we wrześniu 1938 r. Swoje żądania zgłaszały również inne mniejszości narodowe, takie jak Węgrzy i Polacy. Instrukcje przesyłane z Warszawy zalecały przyjęcie zasady, że prawa przyznane Niemcom w Czechosłowacji powinny dotyczyć także Polaków. W zgodzie z tym stanowiskiem działały zarówno polskie organizacje na czeskim Śląsku, jak i polscy dyplomaci. Z kolei działacze ludowi domagali się wprowadzenia autonomii. Niemiecka dyplomacja osiągnęła w ten sposób swój cel: kwestia niemieckiej mniejszości w Czechosłowacji przekształciła się w międzynarodowy problem dotyczący relacji rządu w Pradze (określanego jako „czeski") z różnymi narodowościami, które łącznie stanowiły większość obywateli Republiki.
Żądania ustępstw wobec Czechosłowacji