finansowało kolonie dla dzieci i ustanowiło fundusz wieczysty dla osób leczonych na jednym łóżku w Szpitalu Ewangelickim w Warszawie.
Po śmierci Ferdynanda Adolfa Pala w 1935 roku prezesem spółki został jego najmłodszy brat Gustaw. W 1938 roku zatrudniała ona 467 osób. Było to jedno z największych przedsiębiorstw z sektora przetwórstwa chemicznego w Polsce.
W czasie obrony Warszawy, na początku września 1939 roku, ulicę Wolską na wysokości „Dobrolina” przegrodzono barykadą, zbudowaną m.in. z dwóch wozów tramwajowych. 8 września 1939 roku na rozkaz dowódcy 8 kompanii 40 Pułku Piechoty Dzieci Lwowskich por. Zdzisława Pacaka-Kuźmirskiego, który postanowił usunąć z granicy bronionego odcinka i domów mieszkalnych materiał łatwopalny, z fabryki wytoczono ok. 100 beczek z terpentyną i rozmieszczono przed barykadą wzdłuż ulicy. Zabezpieczono także workami z piaskiem dojścia do znajdujących się na terenie przedsiębiorstwa podziemnych zbiorników z terpentyną. 9 września 1939 roku, kiedy niemiecka kolumna czołgów i samochodów pancernych podjechała pod barykadę, polscy obrońcy otworzyli ogień. Pożar wywołany przez eksplodujące beczki z terpentyną ogarnął ok. 100-metrowy odcinek ulicy. W płonących pojazdach zaczęła wybuchać amunicja; zapaliły się także niektóre budynki. Walka zakończyła się po ok.