Smicripidae – rodzina chrząszczy z podrzędu wielożernych i nadrodziny zgniotków. Obejmuje dwa rodzaje, kenozoiczny, żyjący także współcześnie Smicrips i mezozoiczny, znany tylko z kredy Mesosmicrips. Gatunki współczesne zamieszkują strefy tropikalną i subtropikalną obu Ameryk, natomiast wymarłe znane są z Europy i Azji. Postacie dorosłe odżywiają się kwiatostanami arekowatych, kaktusowatych, bobowatych i męczennicowatych. Larwy są mykofagiczne.
Morfologia Owad dorosły Chrząszcze o ciele długości od 1 do 1,9 mm, umiarkowanie grzbietobrzusznie spłaszczonym, o równoległych w zarysie bokach i pomarańczowobrązowym do ciemnobrunatnego ubarwieniu. Wierzch ciała porasta skąpe i krótkie owłosienie.
Głowa jest prognatyczna, w zarysie trójkątnawa do prostokątnawej, o głęboko wciśniętym i wyraźnie łukowatym szwie epistomalnym, bardzo słabo wciśniętych i zredukowanych rowkach podczułkowych, ściętej do szeroko wklęśniętej przedniej krawędzi nadustka i wyraźnie od niego odgraniczonej szwem wardze górnej z przednią krawędzią zaokrągloną, ściętą lub szeroko wykrojoną. Niewielkie oczy mogą mieć rozmaitych rozmiarów fasetki i pozbawione są szczecinek. Czułki buduje 11 członów, z których trzy ostatnie formują luźno zestawioną, często niesymetryczną buławkę. Głaszczki szczękowe budują trzy, a wargowe dwa człony.