W 1927 roku objął dyrekcję Teatru Miejskiego w Płocku. Tam też, w 1928 roku wyreżyserował widowisko pt. "Wesele na Kurpiach" wg dramatu ks. Władysława Skierkowskiego. Z przedstawieniem tym zespół występował w latach 1928-1929 m.in. w Warszawie, Wilnie i Poznaniu. Skarżyński wyreżyserował dwa kolejne widowiska: "Wesele sandomierskie" oraz "Wesele łowickie" i - po przekształceniu zespołu w objazdowy Teatr Regionalny - odwiedził z nimi w latach 1929-1930 ponad 90 polskich miast.
Od 1932 roku zajmował się wyłącznie aktorstwem. Był członkiem zespołów warszawskich: Teatru Ateneum (1932) i Teatru Polskiego (1933) oraz gdyńskiego Teatru Spółdzielczego (1939). Podczas II wojny światowej należał do polskiego ruchu oporu. Z tego powodu został w marcu 1944 roku aresztowany przez Gestapo i osadzony w radomskim więzieniu, gdzie zmarł.
Rodzina W 1915 roku w Wilnie zawarł związek małżeński z Wandą Maria Romm. Z małżeństwa urodziła się dwójka dzieci: Ewa (1920-1929) oraz Zbigniew (1922-1943). Cała rodzina została pochowana na Cmentarzu Powązkowskim w Warszawie (kw. 109, rz. 3, m.