Kapisanang Panitikan – filipińskie stowarzyszenie literackie. Utworzone w 1935, za główny cel postawiło sobie odnowę literatury tagalskiej w duchu modernizmu. Zapisało się w historii krajowej literatury, jego członkiem był między innymi Alejandro G. Abadilla, ojciec współczesnej poezji tagalskiej. Twórcy związani z organizacją wnieśli wkład w rozwój filipińskiego radia i kinematografii.
Historia Kapisanang Panitikan założone zostało w 1935. Inicjatorami jego powstania byli Alejandro G. Abadilla oraz Clodualdo del Mundo. Pierwszego z nich uznaje się za ojca współczesnej poezji tagalskiej. Było jednym z wielu stowarzyszeń literackich, które pojawiły się na archipelagu w okresie panowania amerykańskiego, zwłaszcza w Manili i jej najbliższych okolicach. Wśród jego pierwotnych członków znaleźli się Teodoro Agoncillo, Brigido Batungbakal, Salvador Barros, Epifanio Gar. Matute, Teo S. Buhain, Fernando B. Monleon, Genoveva Edroza Matute, Pablo Glorioso, Jesus Arceo, Cresencio Cruz Torres, Manuel Car. Santiago, Gonzalo Flores, Manuel Principe Bautista oraz Ruben Vega. Szybko stało się jednym z kluczowych ogniw filipińskiego życia literackiego, zwłaszcza jako reprezentant jego modernistycznego nurtu. Z tego też powodu rywalizowało głównie z dwoma powstałymi wcześniej grupami.