Chrześcijańscy preteryści wierzą, że Wielki Ucisk był boskim sądem nad Żydami za ich grzechy, w tym za odrzucenie Jezusa jako obiecanego Mesjasza.

Preterystyczna dyskusja na temat Wielkiego Ucisku skupia się na Ewangeliach, w szczególności na proroczych fragmentach w Ewangelii Mateusza 24, Marka 13 i Łukasza 21, a nie na Apokalipsie św. Jana (odnosząc część Objawień do prześladowań chrześcijan w czasach rzymskich, bardziej niż do ucisku Żydów).

Ostrzeżenie Jezusa w Ewangelii Mateusza, że „nie przeminie to pokolenie, aż się to wszystko stanie” (Mt 24,34), nawiązuje do podobnego ostrzeżenia skierowanego do uczonych w Piśmie i faryzeuszy, że ich sąd „przyjdzie na to pokolenie” (Mt 23,36), czyli w pierwszym wieku, a nie w dalekiej przyszłości (zniszczenie w roku 70 n.e. nastąpiło w ciągu 40 lat od czasu, gdy Jezus wygłosił tę mowę). Wg tego poglądu wyrok nad narodem żydowskim wykonały legiony rzymskie (tj. „ohyda spustoszenia", Mt 24,15).