Problematyka artystyczna Kaplica publiczna w Leszczatowie stanowi ciekawe połączenie typowej nowożytnej formy kaplicy z modernistyczną wieżą przybudowaną do fasady. Zwracają przede wszystkim uwagę ukośnie dostawione do zamknięcia prezbiterium aneksy tworzące gwiaździsty układ. Warto zwrócić uwagę także na wieżę, która otrzymała powściągliwą, geometryczną formę, urozmaiconą szerokimi otworami w dolnej kondygnacji i typowymi wąskimi oknami w górze. Całość wieńczyła ażurowa latarnia uformowana z ciągu zmodernizowanych arkad. Kaplica w Leszczatowie jest stosunkowo późnym przykładem nurtu architektury łączącej tradycjonalizm z nowoczesnością, której głównym reprezentantem na terenach wschodnich dawnej Rzeczypospolitej był przede wszystkim architekt Wawrzyniec Dayczak. Niestety, bazując jedynie na obecnie znanym kształcie kaplicy i enigmatycznych wzmiankach prasowych, nie można podjąć próby powiązania projektu kaplicy z jakimkolwiek architektem. Kaplica prezentowała się elegancko, a zastosowanie dominującej wieży nadawało budowli monumentalizmu. Nie dziwi więc fakt, że w prasie z epoki była określana jako „kościół”, a sam proboszcz tartakowski w podaniu do kurii pisał o „kościółku”, pomimo że formalnie budowla miała status kaplicy publicznejA.