Chironius leucometapus – gatunek węża z rodziny połozowatych (Colubridae), występujący w zachodniej Ameryce Południowej prowadzący dzienny, częściowo nadrzewny tryb życia.
Systematyka Takson ten jako pierwszy opisał w 1978 roku John Alton Wiest w swojej pracy doktorskiej, nadając mu nazwę Chironius fuscus leucometapus, czyli uznając go za podgatunek Chironius fuscus. Opis ten w nieco zmodyfikowanej formie zamieścili w 1993 roku James R. Dixon, John Alton Wiest i José Miguel Alfredo María Cei na łamach swej książki Revision of the Neotropical snake genus Chironius Fitzinger (Serpentes, Colubridae), stanowiącej 13. część serii Monografie di Museo Regionale di Scienze Naturali, i to ten opis uznawany jest za pierwszy opublikowany zgodnie z zasadami nazewnictwa binominalnego. Holotyp (AMNH 53317) został odłowiony w Chanchamayo, region Junín w Peru. W 2006 roku Jennifer L. Hollis podniosła takson do rangi osobnego gatunku Chironius leucometapus.
Etymologia Chironius: w mitologii greckiej Chiron ( Cheírōn, ), był najmądrzejszym i najbardziej cywilizowanym z centaurów. leucometapus: – „biały”, – „czoło”.