W 1684 r. był prezydentem Trybunału Koronnego. Po śmierci abpa Jana Stefana Wydżgi został wybrany wikariuszem generalnym i oficjałem administratora archidiecezji sede vacante.
Zmarł 20 czerwca 1693 r. w niejasnych okolicznościach. Po powrocie z Włocławka z uroczystości objęcia godności archidiakona kujawskiego zmarł nagle w swoim łożu w Gnieźnie mimo braku oznak pogorszenia zdrowia. Na ciele zmarłego nie znaleziono żadnych ran, mimo to osiem lat później uznano biskupa za ofiarę morderstwa popełnionego z pobudek materialnych.
Znany był z hojności, jeszcze jako kanonik ofiarował 3 tys. złotych na odnowienie grobowca św. Wojciecha, jako biskup fundował dzwon Wojciech, składał ofiary na kaplice i kościoły (m.in. w Kretkowie, Lądku, Łopiennie, Juncewie). Ponadto uważano go za dobroczyńcę ubogich oraz zasłużónego proboszcza w Uniejowie, Żninie i Bolemowie.
Został pochowany w kaplicy Ciała Bożego w katedrze gnieźnieńskiej. Swoje kazanie poświęcił mu ks. Piotr Stanisław Dunin SJ.
Przypisy
Bibliografia
Linki zewnętrzne