Znaczenie historyczne Na stanowisku archeologicznym w Piraku znaleziono bardzo wczesne szczątki koni - zwierząt nieznanych wcześniej kulturze harappańskiej. Ponadto na tym stanowisku znaleziono również liczne, lecz prymitywne przedmioty wykonane z żelaza. Stan zachowania, poziom skomplikowania i jakość wykonania sugerują, że wyroby żelazne były wprowadzane stopniowo, a z biegiem czasu udoskonalaneRaymond Allchin, Bridget Allchin, The Rise of Civilization in India and Pakistan. Cambridge University Press, 1982 .
Architektura i kultura materialna Przeprowadzone wykopaliska wykazały istnienie trzech faz rozwoju osady, bezpośrednio po sobie następujących. Okres I, od około 1800 roku p.n.e. do 1600 roku p.n.e. - z tego okresu pochodzą budynki i obiekty wzniesione z niewypalanej cegły, w tym duża ceglana platforma o nieznanym przeznaczeniu. Ceramika tego okresu charakteryzuje się prostą formą i oszczędnymi zdobieniami (również geometrycznymi), wykonywanymi głównie palcami. Znaleziono liczne figurki koni i wielbłądów wykonane zarówno z terakoty, jak i niewypalonej gliny. Na ten okres datuje się również pierwsze szczątki koni znalezione w osadzie (około 1700 roku p.n.e., a więc już z okresu późnoharappańskiego). Ponadto licznie występują niewielkie, terakotowe pieczęcie, zarówno kwadratowe, jak i okrągłe.