Tułów ma przedplecze niemal kwadratowe, o równoległych krawędziach bocznych oraz wyciągniętych w pojedyncze, długie ząbki kątach przednich. U samca szerokości głowy i przedplecza są jednakowe, u samicy zaś głowa jest znacznie węższa od przedplecza. Pokrywy są od 1,4 do 1,7 raza dłuższe niż szerokie, o równoległych brzegach bocznych i zaokrąglonym wierzchołku. Ich międzyrzędy są bardzo delikatnie punktowane i wysklepione w wyraźne żeberka, po pięć na każdej pokrywie. Wyrostek zapiersia ma zaostrzony wierzchołek.
Ekologia i występowanie Owad ten zasiedla lasy liściaste i mieszane, zwłaszcza naturalne; brak w drzewostanach intensywnie gospodarowanych. Gatunek saproksyliczny, związany z drzewami liściastymi, przede wszystkim z bukami i dębami. Bytuje pod zmurszałą, odstającą korą powalonych na glebę pni, rzadziej obumarłych pni stojących i leżących na ziemi grubszych gałęzi, a także w chodnikach kornikowatych, głównie z rodzaju pstrak. Zarówno larwy, jak i osobniki dorosłe są mykofagami, żerującymi na różnych grzybach, w tym na powłoczniku dębowym.