Warszawski Słownik języka polskiego – ośmiotomowy słownik języka polskiego opracowany w latach 1900–1927. W latach 1952–1953 ukazał się również w przedruku.
Rys historyczny Inicjatorem i twórcą koncepcji słownika był Jan Karłowicz. Prace nad słownikiem rozpoczęto w roku 1889, a finansowanie pochodziło od Kasy im. Mianowskiego i prenumeratorów. Po śmierci Karłowicza w 1903 prace nad słownikiem kontynuowali dwaj pozostali redaktorzy: Adam Antoni Kryński i Władysław Niedźwiedzki. Z powodu trudności organizacyjnych i finansowych nie udało się w pełni zrealizować zamierzeń stworzenia wielkiego słownika historycznego.
We wstępie do zeszytu próbnego z roku 1895 autorzy piszą, że słownik jest dziełem „średniej objętości”, w którym postanowili „zgromadzić całość zasobu mowy naszej”, czyniąc go jednocześnie użytecznym dla praktycznego posługiwania się językiem polskim.