Priastichus tasmanicus – gatunek chrząszcza z nadrodziny zgniotków i rodziny Priasilphidae. Zamieszkuje Tasmanię.
Taksonomia Gatunek ten opisany został po raz pierwszy w 1973 roku przez Roya A. Crowsona na łamach „The Coleopterists Bulletin”. Jako miejsce typowe wskazano Highland of Burnie na Tasmanii. Crowson umieścił ów gatunek w nowym rodzaju Priastichus, który pozostwał monotypowym aż do 2005 roku.
Morfologia Chrząszcz o ciele około dwukrotnie dłuższym niż szerokim, długości od 4,1 do 4,9 mm, porośniętym tęgimi, żółtawymi szczecinkami, na spodzie znacznie krótszymi niż na wierzchu. Wierzch ciała ma ubarwienie ciemnorudobrązowe do czarnego, natomiast spód, czułki, głaszczki i odnóża są żółtawobrązowe do rudobrązowych.
Mniej więcej tak długa jak szeroka głowa ma małe, wyłupiaste, zbudowane z około dziesięciu fasetek oczy i sięgające poza nie rowki podczułkowe. Stosunkowo smukłe czułki mają człon trzeci znacznie dłuższy niż czwarty, a pierwszy człon buławki o długości wynoszącej 0,8 jego szerokości.