thumb|Grób Antoniego Panasiuka na Cmentarzu Powązkowskim w Warszawie Antoni Panasiuk (ur. 1852 w guberni siedleckiej, zm. 21 lutego 1905 w Warszawie) – polski rzeźbiarz i snycerz, twórca sztuki sakralnej.
Życiorys Posiadał pracownię snycerską w Warszawie, do jego uczniów w latach 1895–1896 należał Bolesław Biegas. Rzeźbił w drewnie, tworząc gliniane modele swoich prac. Od 1878 tworzył wyłącznie rzeźby religijne. Był związany z pośredniczącym w przyjmowaniu zamówień, Salonem Spółki Artystycznej w Warszawie. Rzeźbił głównie krucyfiksy, ołtarze oraz stacje drogi krzyżowej. Swoje prace wystawiał w Towarzystwie Zachęty Sztuk Pięknych w Warszawie (1887, 1893), warszawskim Salonie Artystycznym (1894, 1898, 1903, 1905).
Został pochowany na Cmentarzu Powązkowskim w Warszawie (kwatera: 276, rząd: 4, miejsce: 30).
Realizacje 1886: Kościół Świętych Apostołów Piotra i Pawła w Warszawie – trzy krucyfiksy i ołtarz główny, 1889: Kościół Trójcy Przenajświętszej w Chorzelach – czternaście stacji drogi krzyżowej, 1890: Kościół świętego Bartłomieja w Andrzejewie – głowy świętych Piotra i Pawła w ołtarzu głównym oraz Ukrzyżowanie, Matka Boska i św.