pisząc w 2012 roku ocenił jednak, że Majewski „w swojej powieści dał wielkie malowidło historii materialnej i duchowej świata przedstawionej jako jedność, które – mimo literackiej niedoskonałości – może nadal zaciekawiać”.
Leszek Zinkow pisząc w czasopiśmie „Rocznik Historii Prasy Polskiej” uznał tę książkę za „najbardziej intrygującą publikację” zamieszczoną w „Wędrowcu” w latach 90. XIX wieku.
Agnieszka Trześniewska-Nowak, polonistka z Uniwersytetu Marii Curie-Skłodowskiej, w książce (Nie)zapomniane zwierzęta opisała obydwie książki fantastycznonaukowe Majewskiego jako "łatwe do przyswojenia kompendium wiedzy z dziedziny geologii i przyrodoznawstwa". Badaczka podkreśliła i nieantropocentryczne podejście widoczne w obu pozycjach, co uznała za innowacyjne i postępowe, zwłaszcza biorąc pod uwagę wiek tych utworów. W kontekście Profesora Przedpotopowicza, zwróciła uwagę na motywy takie jak wegetarianizm opisanego w powieści społeczeństwa przyszłości, i popularyzację teorii ewolucji. Odniosła się także do kontrastu między bohaterami: lord Puckins jest zwolennikiem