Od października 1921 do lutego 1922 przebywał na kwarantannie w Dęblinie oraz urlopie. Od 1 marca 1922 pełnił służbę w 83 pułku piechoty w Kobryniu na stanowisku adiutanta II batalionu, a później adiutanta pułku oraz dowódcy kompanii strzeleckiej i kompanii szkolnej. Został zweryfikowany w stopniu porucznika ze starszeństwem od 1 czerwca 1919 i 248. lokatą w korpusie oficerów piechoty. W 1922 uzyskał absolutorium na Wydziale Prawa Uniwersytetu Jagiellońskiego. 1 grudnia 1924 prezydent RP nadał mu stopień kapitana z dniem 15 sierpnia 1924 i 18. lokatą w korpusie oficerów piechoty. W listopadzie 1927 został przeniesiony do 60 pułku piechoty w Ostrowie Wielkopolskim. W nowej jednostce pełnił służbę na kolejnych stanowiskach: dowódcy kompanii strzeleckiej, adiutanta pułku, dowódcy kompanii szkolnej i dowódcy batalionu.
W kwietniu 1934 został przeniesiony do Departamentu Piechoty Ministerstwa Spraw Wojskowych w Warszawie. Z dniem 1 listopada tego roku, w związku z reorganizacją ministerstwa, został przeniesiony do Biura Personalnego MSWojsk. Na stopień majora został mianowany ze starszeństwem z 1 stycznia 1936 i 18. lokatą w korpusie oficerów piechoty. W marcu 1939 nadal pełnił służbę w Biurze Personalnym MSWojsk.