Szkoła Śpiewu Wacława Sierakowskiego – szkoła śpiewu prowadzona przez Wacława Sierakowskiego, istniejąca w Krakowie w latach 1781–1787.
Historia W 1781 roku, z inicjatywy krakowskiego duchownego Wacława Sierakowskiego, pełniącego wówczas funkcję proboszcza bazyliki wawelskiej, doszło do utworzenia nowej placówki muzycznej. Przedsięwzięcie zyskało prywatne finansowanie ze strony księdza przez cały okres swojego funkcjonowania, a na jej działalność przeznaczono prywatną nieruchomość, która według źródeł zlokalizowana była przy ulicy Grodzkiej 116 bądź na rogu Placu św. Marii-Magdaleny i ulicy Kanoniczej.
Kierownictwo nad instytucją objął Franciszek Ksawery Kratzer, który zawodowo prowadził chóry i pełnił funkcję kantora. Kadra pedagogiczna składała się z dwóch muzyków zajmujących się twórczością kompozytorską – Jakuba Gołąbka oraz F.M. Langa.
Akademicka młodzież prezentowała nabyte umiejętności podczas koncertów, wykonując kantaty pochodzące z Włoch. Występy te opierały się na repertuarze, którego przekłady przygotował ksiądz Sierakowski. Innym przykładem aktywności podejmowanych przez uczniów placówki był pokaz zorganizowany w Krakowie w 1787 roku, kiedy miasto odwiedził król Polski Stanisław August Poniatowski w celu wzięcia udziału w posiedzeniu.