Williamsicoccus – wymarły rodzaj pluskwiaków z infrarzędu czerwców i rodziny wełnowcowatych. Obejmuje tylko jeden wczesnokredowy gatunek, W. megalops.
Taksonomia Rodzaj i gatunek typowy opisali po raz pierwszy w 2015 roku Isabelle Vea i David Grimaldi na łamach „American Museum Novitates”. Opisu dokonano na podstawie inkluzji pojedynczego okazu w bursztynie libańskim, datowanej na późny barrem lub wczesny apt w kredzie. Odnaleziono ją w Mdejridż w okolicy Hammany w muhafazie Dżabal Lubnan w Libanie. Nazwę rodzajową nadano na cześć kokcydologa Douglasa Williamsa, natomiast epitet gatunkowy wywodzi się z greki i oznacza wielkook.
Morfologia Drobnych rozmiarów czerwiec o ciele długości 775 μm i szerokości 235 μm.
Okrągława, szersza niż dłuższa głowa miała dwa skleryty oczne, każdy z dwoma parami oczu prostych, z których te pary brzusznej była znacznie większe od grzbietowych i stykały się ze sobą. Poza tym obecna była para bocznych przyoczek. Zbudowane z co najmniej sześciu członów czułki cechował nitkowaty biczyk ze szczecinkami dłuższymi od szerokości członów.