Z inicjatywy kilku kolonistów, którzy nie czuli się spolonizowani, udało się utworzyć nową wieś – Barcice Dolne, formalnie z dniem 1 stycznia 1910. Obszar wsi wyznaczono według granic niwy Szczuglin. Większość z inicjatorów wyjechała jeszcze przed I wojną światową, pozostali w trakcie działań wojennych. W nowej miejscowości uporządkowano numerację domów. Zwolnione numery przydzielano nowym budynkom w Barcicach, które zaczęto nazywać „Górnymi”. Bez zmian pozostawiono numerację parcel gruntowych, gdyż dla Barcic zaczynała się ona od strony północnej, od niwy Szczuglin.
Barcice Dolne używały pieczęci gminnej z wyobrażeniem stojącego wieśniaka z napisem „Zwierzchność gminna – Barcice Dolne”.
Podczas II wojny światowej Barcice Dolne przemianowano na Barcice Niemieckie (Deutsch-Bartschitz). Starą nazwę przywrócono po wojnie. We wsi jest kilka piwnic kamiennych, liczących sobie około sto lat. Na jednym z domów wisi kapliczka skrzynkowa, datowana na 2 poł. XVIII wieku, wielokrotnie odnawiana, zawierająca elementy drogi krzyżowej.