Zagrozili wystąpieniem z organizacji syjonistycznej, z resztą następstwem planu ugandyjskiego było przegłosowanie przez syjonistów z Imperium Rosyjskiego w Charkowie rezolucji o zdradzie programu z Bazylei i wezwali Herzla do porzucenia autokratycznych metod zarządzania ruchem syjonistycznym, a także zobowiązania się do tego, że poza Palestyną i Syrią nie zgodzi się na żadne zaoferowane terytorium.
Podczas VI Kongresu doszło do przegłosowania propozycji planu ugandyjskiego i wysłania do Wschodniej Afryki komisji, która miałaby wydać rekomendacje w sprawie ewentualnego osiedlenia się tam. Ostatecznie zyskał on poparcie 295 delegatów, sprzeciw wyraziło 178, a 99 się wstrzymało. Ustalono także, że dalsze rozmowy nad planem toczone będą na VII Kongresie Syjonistycznym w 1905 roku. Odbył się on po śmierci Herzla, a plan ugandyjski ostatecznie porzucono. Syjoniści z Rosji skrytykowali dotychczasową zakulisową dyplomację Herzla. Ustalono, że celem ruchu jest budowa państwa żydowskiego wyłącznie w Palestynie. W wyniku odrzucenia planu jego zwolennicy postanowili utworzyć w 1905 roku Światową Organizację Terytorialistyczną, której celem miało być znalezienie terytorium, na którym mogliby osiedlić się Żydzi. Na jej czele stanął Israel Zangwill.