W 1827 wieś miała 23 domy i 111 mieszkańców. W 1854 roku wieś należała do dóbr rządowych Poczesna, które zostały w 1841 roku nadane prawem majoratu generał-lejtnantowi artylerii Michałowi Sobolewowi (Bargły obejmowały obszar 634 morgów). Po zmarłym w 1866 roku gen. Sobolewie majorat odziedziczył jego syn Michał, a po nim jego siostra księżna Eliza Teniszew. Na mocy ustawy z 25 lipca 1919 roku majoraty przeszły na własność Skarbu Państwa.
Od 1867 roku Bargły wchodziły w skład powiatu częstochowskiego w guberni piotrkowskiej. Od 1868 do lat 70. XIX w. istniała gmina Bargły. W 1877 roku wieś leżała w gminie Kamienica Polska. Zgodnie ze "Słownikiem geograficznym Królestwa Polskiego i innych krajów słowiańskich" w 1880 r. we wsi istniały 32 domy, a w 1900 r. 28 domów, mieszkało w niej 229 osób.
W wyniku odzyskania niepodległości przez Polskę w 1918 roku znalazła się w granicach II Rzeczypospolitej, od 1923 roku w gminie Poczesna w powiecie częstochowskim w województwie kieleckim. Po wybuchu II wojny światowej została włączona do III Rzeszy. Znajdowała się w powiecie Blachownia w rejencji opolskiej w prowincji Śląsk (od stycznia 1941 roku w nowej prowincji Górny Śląsk).