Józef Lewandowski (ur. 14 października 1897 w Chrzanowie, zm. 19 października 1975 w Rugby) – chorąży Wojska Polskiego, działacz niepodległościowy, kawaler Orderu Virtuti Militari.
Życiorys Urodził się 14 października 1897 we wsi Chrzanowo, w ówczesnym powiecie ciechanowskim guberni płockiej, w rodzinie Antoniego i Józefy z Łukasiaków. Ukończył cztery klasy w gimnazjum w Mohylewie nad Dnieprem.
3 marca 1915 wstąpił do Legionu Puławskiego. Następnie służył w dywizjonie ułanów polskich, który wchodził w skład Brygady Strzelców Polskich. Później kontynuował służbę w 1 pułku ułanów, który był jednym z oddziałów Dywizji Strzelców Polskich, a następnie Dywizji Ułanów. Od lipca do listopada 1918, po rozbrojeniu I Korpusu Polskiego, działał w Polskiej Organizacji Wojskowej na Ukrainie.
10 marca 1919 wstąpił do odtworzonego 1 pułku ułanów i walczył na wojnie z Ukraińcami, a następnie wojnie z bolszewikami. W sierpniu 1920 został przeniesiony do 115 pułku ułanów. Wyróżnił się 11 października 1920 w czasie zagonu na Korosteń dowodząc plutonem 2 szwadronu w boju pod wsią Otcówka. Za ten czyn 15 listopada 1920 rotmistrz Witold Radecki-Mikulicz sporządził wniosek o odznaczenie Orderem Virtuti Militari.