Abu Dża’far Abdallah ibn Ahmad al-Kadir Al-Ka'im bi-amri 'llah (), znany lepiej pod królewskim tytułem Al-Ka’im bi-amri 'llah (, "Ten, kto wypełnia rozkaz Boga"; ur. 8 listopada 1001 r. w Bagdadzie, zm. 2 kwietnia 1075 tamże) – dwudziesty szósty kalif dynastii Abbasydów. Panowanie Al-Ka’ima zbiegło się z końcem dominacji dynastii Bujidów w kalifacie i powstaniem dynastii Seldżukidzów.
Życiorys Wczesne życie Abu Dża’far Abdallah urodził się 8 listopada 1001 roku w Bagdadzie. Jego ojcem był kalif Al-Kadir, który panował w latach 991–1031. Matką przyszłego kalifa była konkubina ojca imieniem Kar al-Nada. Była ona pochodzenia ormiańskiego lub greckiego. Nazywaną ją również Alam.
Najstarszy syn Al-Kadira, starszy brat Abu Dża’fara, Al-Ghalib zmarł w 1019 roku. Z tego powodu Al-Kadir mianował swoim następcą Abu Dża’fara, który przyjął imię Al-Ka’im. Decyzję podjął całkowicie niezależnie od władców Bujidów. 12 grudnia 1031 miała miejsce jego koronacja.
Panowanie Pierwsza połowa długiego panowania Al-Ka’ima przebiegała prawie bezustannie z zamieszkami. Bagdad pozostawał często bez władcy, ponieważ amir Bujidów zmuszany był do ucieczki ze stolicy.