Kaplica działała zapewne do 1944 lub 1945 r. Po jej zamknięciu do katedry w Pińsku przeniesiono część wyposażenia, w tym rzekomo rzeźby z wieżyczek elewacji oraz pozytyw organowy. Nieużytkowana, stopniowo niszczała, w ostatnich dwóch dekadach popadając w ruinę. Została całkowicie pozbawiona wyposażenia, częściowo zawalił się dach, poważnym zniszczeniom uległa dekoracja sztukatorska, znikły rzeźby apostołów w kapliczkowych niszach wieżyczek. Zdewastowana została krypta z pochówkami członków rodziny OrzeszkówAnna Oleńska, Kaplica w Zakozielu, W: Materiały do dziejów sztuki sakralnej na ziemiach wschodnich dawnej Rzeczypospolitej, część V: Kościoły i klasztory rzymskokatolickie dawnego województwa brzeskolitewskiego, tom 5, red. Katarzyna Kolendo-Korczak, Międzynarodowe Centrum Kultury, Kraków 2020, s. 175-202, il. 225-272 (ISBN 978-83-66419-13-1 - całość) – tam spis wcześniejszej literatury oraz źródeł archiwalnych..
Źródło i licencja
Fragment artykułu Wikipedia — Kaplica grobowa Orzeszków w Zakozielu · historia autorów.
Tekst: CC BY-SA 4.0. Wydzielono fragment z dłuższego artykułu.