– ślub samego Józefa Aleksandra Jabłonowskiego z Franciszką Wiktorią WoronieckąDorota Kuty [Piramidowicz], Kaplica w Jabłonowie nad Niemnem. „Cenne, bezcenne, utracone” 1998, s. 5–6.
Nieznane są losy kaplicy w pierwszej tercji XIX w. W 1831 r. świątynia została zamknięta, a następnie przejęta przez cerkiew prawosławną. Po wyznaczeniu deputata dla rozstrzygnięcia kwestii przynależności kaplicy, została oddana w 1839 r. w gestię Bractwu Sofijskiemu z Grodna. W 1860 r. przywrócono ją katolikom i zapewne wówczas została przyłączona jako filia do parafii Św. Anny w Łunnej, w dekanacie grodzieńskim. W 1874 r. trwały przygotowania do remontu i otwarcia kaplicy, co jednak ostatecznie nie nastąpiło. Wyposażenie (obrazy i paramenta) zostały przeniesione do kościoła w Łunnej. Na początku XX w. budowla ucierpiała od uderzenia pioruna, kiedy to spłonął dach z latarnią, sufit i pozostałości wyposażenia. Ówczesny rosyjski właściciel majątku podjął prace remontowe z zamiarem przekształcenia na kaplicę prawosławną. Remont został jednak przerwany przez wybuch wojny, a w efekcie kaplica nigdy nie była czynna jako cerkiew. Podczas I wojny światowej znalazło w niej schronienie wiele rodzin, uciekinierów z pobliskich wsi. Po 1918 r. kaplica figurowała jako przynależna parafii Łunna, do 1945 r. nie była jednak użytkowana do celów liturgicznych.