OZAC nr 2 według początkowych zamierzeń miał zostać zorganizowany z obu OZN 4 pac i OZN II/4 pac. Miał zostać zmobilizowany w czasie X+5, jednak ze względu na sytuacje wojenną rozkazem Ministra Spraw Wojskowych mobilizację przyspieszono, o dwa dni. Po tych zmianach termin gotowości miał przypadać na 9 września. Bliskość granicy do Łodzi około 100 kilometrów nie pozwoliły zebrać całości Ośrodka Zapasowego Artylerii Ciężkiej nr 2 w jeden twór organizacyjny i odeszły w kierunku wschodnim wraz z plutonem marszowym 4 pac oddzielnie. Zgodnie z organizacją i etatem wojennym miał składać się z baterii armat i baterii haubic typu „A” z działami i zaprzęgami jedna bateria na trzy walczące dywizjony i z baterii typu „B” z działami bez zaprzęgów. W baterii łączności przewidywano szkolenie specjalistów z zakresu łączności. W bateriach artylerii OZ przewidywano szkolenie oprócz obsług dział i jezdnych również specjalistów - zwiadowców, obsług karabinów maszynowych, specjalistów przeciwgazowych. Maksymalnie w bateriach typu „A” przewidywano maksymalnie do 300 żołnierzy, w bateriach typu „B” w zależności od nadwyżek rezerwistów. W części „łódzkiej” ośrodka sformowano według cząstkowych informacji trzy baterie artylerii, do 5 września włączając zapewne w ich skład pluton marszowy 4 pac.