Obok świątyni stała trójarkadowa dzwonnica.
Po przejęciu kościoła przez cerkiew został przebudowany, rozebrano górna część fasady, do połowy wysokości, zbudowano nową kruchtę, a na dachu wieloboczną pseudokopułę.
Problematyka artystyczna thumb|Stan kaplicy przed 1939 r. Według Kingi Blaschke kościół w Wojsławicach wykazuje podobieństwa do projektu typowego stworzonego przez lwowskiego architekta Tadeusza Obmińskiego. Stanowi znacznie uproszczoną wersję projektu na świątynię przeznaczoną dla 200 osób. Inne realizacje oparte na tym samym projekcie to kościoły parafialne w Baniłowie, Bartatowie, Bogdanówce, Delawie, Germakówce, Kołomyji-Mariówce, Piłatkowicach, Rasztowcach, Załawiu i w ŻabiemK. Blaschke, Kościół parafialny pw. Najświętszej Marii Panny w Wojsławicach, [w:] Kościoły i klasztory rzymskokatolickie na terenie dawnego województwa bełskiego, t. 1, red. A. Betlej, A. Dworzak, Kraków 2021, s. 1268.K. Blaschke, Inwencja i repetycja. Powtarzalność planów w architekturze kościelnej na Rusi Czerwonej, Kraków 2010, s. 95-112..
Przypisy