Zadaniem Wilhelminy w konspiracji było zbieranie informacji dot. funkcjonowania niemieckich zakładów i fabryk w Poznaniu, przede wszystkim Deutsche Waffen- und Munitionsfabrik (Cegielskiego), gdzie Niemcy produkowali m.in. karabiny maszynowe, armatki lotnicze, odlewy do maszyn amunicyjnych, łuski armatnie i karabinowe.Meldunki siatki S-VII w Poznaniu przyjmowała w swoim mieszkaniu na Wildzie Zofia Cielecka, gdzie je szyfrowała i przekazywała kurierkom do Warszawy. Drugim punktem kontaktowym z kolei było mieszkanie rodziny Gunther.
W marcu 1942 roku na zlecenie centrali zatrudniła się w Związku Koleżeńskim Policyjnych Urzędników Niemieckich w Poznaniu (Kameradschaftsbund) jako urzędniczka. Z pracy dostarczała S-VII informacje o nastrojach w niemieckiej policji. Areszt i strata Od początku 1943 roku zaczęła się fala aresztów, po Wilhelminę przyszli 3 listopada 1943 roku i zabrali ją wraz z matką do Domu Żołnierza – siedziby gestapo w Poznaniu. Ponieważ Wilhelmina i jej matka były obywatelkami III Rzeszy, gestapowcy wyłączyli ich sprawy do odrębnego postępowania i wywieźli ich do więzienia w Lipsku, następnie do więzienia na Moabicie, potem na Barnimstraße, a na sam koniec do więzienia w Berlin-Plötzensee.