W latach 60. jej kariera zaczęła się załamywać. Nadal występowała i nagrywała, ale jej działalność nie wzbudzała większego zainteresowania Ponadto wieloletnie uzależnienie od narkotyków (tytuł przeboju Candy dotyczył heroiny) także wpłynęło na jej muzyczny regres.
W ostatnich latach życia chorowała na cukrzycę. Zmarła przedwcześnie w szpitalu w Cleveland po zapadnięciu w śpiączkę cukrzycową. Miała 47 lat. Została pochowana na cmentarzu Evergreen Memorial Park w Bedford Heights w stanie Ohio. Pozostawiła po sobie córkę Barbarę, po mężu – Smith.
Wybrana dyskografia 1957 Big Maybelle Sings (Savoy) 1961 Blues, Candy & Big Maybelle (Savoy) 1962 What More Can a Woman Do? (Brunswick Records) 1965 The Soul of Big Maybelle (Scepter Records) 1966 Got A Brand New Bag (Rojac Records) Saga of the Good Life & Hard Times (Rojac) 1968 The Gospel Soul of Big Maybelle (Brunswick) „Gabbin’ Blues” and Other Big Hits (Epic) 1973 The Last of Big Maybelle (Paramount Records) – 2 LP, kompilacja 1984 Big Maybelle – Roots of R’n’R, Blues and Early Soul, Vol. 13 (Savoy) – kompilacja 1986 Blues, Candy & Big Maybelle (Savoy) 1992 Blues in the Night No. 1 with Chuck Berry and Big Maybelle and The Blues Band. Plus Joe Turner with Pete Johnson. And on Stage: Jack Teagarden (Phontastic) – Newport Jazz Festival 1958, 3–6 lipca, vol.