U samca siódmy sternit ma bardzo słabe wykrojenie na tylnej krawędzi i wygładzoną wyniosłość trójkątnego kształtu w części środkowo-tylnej, sternit ósmy szeroko-trójkątny obszar gładkiego oskórka pośrodku i wyraźne, acz płytkie wykrojenie tylnej krawędzi, a sternit dziewiąty rozszerzenie pośrodku długości, nie tworzące szeregów szczecinki na dysku i wyraźne wykrojenie tylnej krawędzi. Genitalia samca mają silniej u nasady przewężone i mocniej pośrodku rozszerzone niż u B. caesareus paramery oraz nieco od nich krótszy płat środkowy edeagusa w widoku bocznym bocznym tuż przed szczytem przewężony i dogrzbietowo odgięty, a przed przewężeniem opatrzony pośrodkowym ząbkiem, natomiast w widoku parameralnym zwężający się ku spiczastemu szczytowi i czasem wyposażony w niską listewkę łączącą się z ząbkiem.
Ekologia i występowanie Owad ten zasiedla równikowe wilgotne lasy nizinne, w tym lasy zalewowe. Jego zasięg pionowy dochodzi do rzędnych około 200 m n.p.m. Bytuje w ściółce i porastających próchniejące kłody owocnikach grzybów, chętnie nad większymi rzekami.