Powierzchnia stanowiska i liczba wzgórz Większość naukowców, w tym Gregory Possehl, Jonathan Mark Kenoyer, Raymond Allchin i Rita P. Wright podaje w swoich prachach naukowych, że Rakhigari miało od 80 do ponad 100 hektarów. W 2015 roku Amarendra Nath stwierdził, że „pozostałości archeologiczne w Rakhigari rozciągają się na powierzchni 300 hektarów (3 kilometry kwadratowe), obejmując łącznie siedem kopców, z których kopce od 1 do 5 położone są blisko siebie, a dwa oddalone są od pozostałych”.
Kopce są numerowane zgodnie z przyjętą konwencją nazewnictwa, tj. „RGR-x”, np. RGR-1 do RGR-11. Do 2014 roku znanych było siedem kopców. Podczas wykopalisk w 2014 r. odkryto dwa kolejne kopce, RGR-8 i RGR-9, położone na wschód i zachód od głównego stanowiska, w dużej mierze zniszczone przez uprawę roli. Według Vasanta Shinde każdy z dwóch kopców ma powierzchnię 25 hektarów, co daje łącznie 350 hektarów (3,5 km2), czyniąc tym samym Rakhigarhi największym stanowiskiem cywilizacji doliny Indusu, wyprzedzając Mohenjo-Daro (300 hektarów) o 50 hektarów. Podczas wykopalisk w 2016 rokuże odkryto dwa kolejne kopce, RGR-10 i RGR-11, co daje łącznie 11 kopców.