mały|Giedymin w kronice Guagniniego W 1994 Śpiewki zostały wydane w Wilnie w dwujęzycznym wydaniu krytycznym przez wydawnictwo Związku Pisarzy Litwy w nakładzie siedmiu tysięcy sztuk; obok oryginalnego tekstu w języku polskim umieszczono litewskie tłumaczenie. Treść utworów Czeczota poprzedzał wstęp tłumaczki, fragment kroniki Macieja Stryjkowskiego oraz przedmowa autora. Wydanie zamykały: komentarze, rys biograficzny Jana Czeczota, okoliczności powstania Śpiewek oraz uwagi i przypisy. Całość zilustrowano rysunkami z Kroniki Sarmacji Europejskiej Alessandro Guagniniego.
Śpiewki stały się pierwszym dziełem Czeczota przetłumaczonym i wydanym w języku litewskim.
Odbiór W historii literatury utwór nie znalazł większego oddźwięku. Wspominają o nim w swoich monografiach Stanisław Świrko i Alina Witkowska. Witkowska negatywnie ocenia zbiór, wynosząc na pierwszy plan jego wątpliwy artyzm i nazywając go „degrengoladą gatunku”. Zdaniem Moniki Stankiewicz-Kopeć na uwagę zasługuje rozmaitość tonacji uczuciowych (elegijność, elementy humorystyczne, smutek, zaduma czy entuzjazm) oraz różnorodność strukturalno-gatunkowa.