1772 zbudowano także nową, drewnianą plebanię. We wnętrzu znajdowały się trzy ołtarze, z czego główny był murowany i stanowił część podziałów prezbiterium. Dwa boczne były drewniane. Zostały one wymienione na nowe w r. 1902, wykonano także nową ambonę w r. 1904.
W trakcie I wojny światowej kościół zasadniczo nie ucierpiał. Austriacy zarekwirowali jedynie 135 kilogramowy dzwon. Wojska bolszewickie w r. 1920 zrabowały złoconą patenę na kielich.
Znaczące zniszczenia zostały dokonane podczas II wojny światowej, kiedy pocisk uszkodził zakrystię. Pomiędzy majem 1945 a lipcem 1946 kościół został ograbiony, a plebania rozebrana. Pomimo zniszczeń najprawdopodobniej w r. 1948 kościół z powrotem funkcjonował, naprawiono fisharmonię, a w r. 1950 pokryto dachem zakrystię, zakupiono nowe paramenty liturgiczne i szopkę z kompletem figurek. W r. 1951 prace w kościele objęły malowanie wnętrza.