Istnieje hipoteza, że znaleziony skarb to tylko część oryginalnego kompletu, a brakujące elementy to dwa rytonyJeśli przyjąć, że ojnochoe przedstawiają Afrodytę, Herę i Atenę, brakującym naczyniem może też być ojnochoe w kształcie głowy Parysa, co byłoby zgodne z innymi przedstawieniami sądu Parysa na naczyniach z zestawu. Zob. Stoyanov, The golden Treasure From Panagyrishte in local and Mediterranean context., amfora i jedno lub dwa fiale. Na potwierdzenie tej teorii wysuwa się argument o znaczeniu liczby 3 w trackiej religii oraz argument o wotywnym charakterze skarbów, składanych w ofierze osobno bogom Ziemi i SłońcaW latach 288/287 p.n.e. Seleukos I przekazał świątyni Apolla w Didymie 4 fiale, 3 rytony, róg, oinochoe, psykter i tacę na chleb, o łącznej wadze 14 kg złota. Trzy fiale miały zdobienia w formie żołędzi, a rytony były zakończone głowami jeleni – tak samo, jak te ze skarbu panagiurskiego. Zob. Vickers: Persian, Thracian and Greek gold and silver: questions of metrology. 1991, s. 37–38.. Wenedikow i Gerasimow podają, że trzy ojnochoe i amfora-ryton pochodzą z początku III w. p.n.e. i są późniejszym uzupełnieniem pierwotnego zestawu.
Amfora-ryton