Józef Zbigniew Orewczuk (ur. 14 października 1930 w Tarnopolu, zm. 9 sierpnia 2012) – polski dyplomata, działacz partyjny i państwowy, chargé d’affaires ambasady PRL w Malezji (1983–1984, nie objął stanowiska).
Życiorys Syn Eliasza i Julii. W czasie II wojny światowej zesłano go na Syberię, gdzie więziono go w łagrach. Wychowywał się w domach dziecka w Niżnej Uwielce na Uralu i w Elblągu, gdzie ukończył Państwowe Liceum Administracyjno-Gospodarcze (1951). W 1950 instruktor organizacyjny w Zarządzie Powiatowym Związku Młodzieży Polskiej w Elblągu, potem do 1951 wicekomendant powiatowy Powszechnej Organizacji „Służba Polsce”. Następnie w 1951 rozpoczął studia na Wydziale Dyplomatyczno–Konsularnym Szkoły Głównej Służby Zagranicznej (magisterium w 1961), ukończył też podyplomowo stosunki gospodarcze w Szkole Głównej Planowania i Statystyki i studium służby zagranicznej w Wyższej Szkole Nauk Społecznych przy KC PZPR (1981). W 1950 wstąpił do Polskiej Zjednoczonej Partii Robotniczej, był członkiem egzekutyw OOP w różnych ambasadach oraz członkiem egzekutywy POP i Komisji Rewizyjnej Komitetu Zakładowego PZPR w MSZ.