Nogogłaszczki samca mają tak szerokie jak długie cymbium, zbudowane z dwóch płatów, z których przednio-boczny jest krótki, oraz zaopatrzone w od 2 do 4 kolców wierzchołkowych. Wydłużony lub spłaszczony grzbietobrzusznie bulbus dysponuje wydłużonym embolusem. U S. lucasae i S. valteri samce mają pośrodku tylno-bocznej powierzchni goleni nogogłaszczka grupę kolców lub szczecinek. Genitalia samicy mają dwupłatowe, krótkie do wydłużonych spermateki z dużymi gruczołami w przewodach kopulacyjnych.
Rozprzestrzenienie Rodzaj neotropikalny, endemiczny dla brazylijskiej części Puszczy Amazońskiej, znany tylko ze stanów Amazonas i Pará.
Taksonomia Takson ten wprowadzony został w 2018 roku przez Victora Passanhę et Antoniego D. Brescovita na łamach „Zootaxa” w ramach rewizji podrodziny Masteriinae. Nazwa rodzajowa jest anagramem nazwy rodzaju typowego owej podrodziny, czyli Masteria. W tej samej publikacji opisano wszystkie trzy znane gatunki tego rodzaju:
Siremata juruti Passanha et Brescovit, 2018, Siremata lucasae Passanha et Brescovit, 2018, Siremata valteri Passanha et Brescovit, 2018.
Gatunkiem typowym wyznaczono ostatni z wymienionych.
Przypisy
Kategoria:Dipluridae Kategoria:Rodzaje i podrodzaje zwierząt nazwane w 2018 roku