Po zakończeniu działań wojennych pozostał w wojsku i kontynuował służbę w 48 pułku piechoty. W sierpniu 1922, na własną prośbę, został przeniesiony do rezerwy i przydzielony w rezerwie do 48 pp. W październiku tego roku rozpoczął studia na Wydziale Inżynierii Leśnej Szkoły Głównej Gospodarstwa Wiejskiego w Warszawie. W październiku 1923, na własną prośbę, jako oficer rezerwy został powołany do służby czynnej w 48 pp na stanowisku dowódcy kompanii. 8 stycznia 1924 został zatwierdzony w stopniu porucznika ze starszeństwem z 1 czerwca 1919 i 5628. lokatą w korpusie oficerów rezerwy. 23 sierpnia 1924 został przemianowany z dniem 1 lipca 1924 na oficera zawodowego w stopniu porucznika ze starszeństwem z 1 grudnia 1923 i 49. lokatą w korpusie oficerów piechoty. W 1925 został przydzielony do 11 Dywizji Piechoty w Stanisławowie na stanowisko oficera sztabu. W styczniu 1927 został przeniesiony służbowo do 5 pułku artylerii polowej we Lwowie celem przeszkolenia. Od lutego do października tego roku był słuchaczem Szkoły Młodszych Oficerów Artylerii w Toruniu.