Chironius bicarinatus – gatunek węża z rodziny połozowatych (Colubridae). Występuje we wschodniej części Ameryki Południowej i jest endemitem Brazylii. Prowadzi dzienny, częściowo nadrzewny tryb życia.
Systematyka Takson ten po raz pierwszy zgodnie z zasadami nazewnictwa binominalnego opisał w 1820 roku niemiecki przyrodnik, etnograf i podróżnik Maximilian zu Wied-Neuwied w 1. tomie książki Reise nach Brasilien in den Jahren 1815 bis 1817. Autor nadał wężowi nazwę Coluber bicarinatus, a jako miejsce typowe wskazał bliżej nieokreślone jezioro w pobliżu rzeki Rio Jacú na południe od miasta Espirito Santo, w stanie Espírito Santo w Brazylii. Według Dixona i współpracowników holotyp zaginął.
Etymologia Chironius: w mitologii greckiej Chiron ( Cheírōn, ), był najmądrzejszym i najbardziej cywilizowanym z centaurów. bicarinatus: – „podwójny”, – „kilowaty”.
Morfologia Jest to średniej wielkości wąż o małej głowie, której szerokość jest nieco większa do szerokości szyi, dużych oczach o tęczówkach ciemnoszarych z jaśniejszym wąskim pierścieniem otaczającym czarną źrenicę. Górne części ciała ciemnoszare w części przedniej, zmieniające się w niebieskawoszare w pozostałych częściach ciała.