W latach 2005–2008 pełniła funkcję prodziekany Wydziału Ceramiki i Szkła ASP we Wrocławiu.

W pracy dydaktycznej kładła nacisk zarówno na projektowanie, jak i na warsztat ceramiczny, wraz z grupami studenckimi wyjeżdżała na plenery w Polsce, Turcji, Łotwie czy Portugalii.

Jej syn jest architektem, mieszka w Londynie.

Twórczość W jej twórczości wyróżniają się unikatowe formy ceramiczne, które kształtowane są przez artystkę jako obiekty architektoniczne, dzięki czemu mają one także charakter użytkowy. Artystka dynamicznie zabudowuje nimi przestrzeń, „wprowadzając rytmiczne uskoki, żłobiny i zapadliska”. W ostatnich latach jej twórczość charakteryzowała się coraz większą ascetycznością i skomplikowaniem wnętrza formy ceramicznej.

W latach 1993–1994 realizowała cykl prac pt. Rytmy, a w latach 1996–1997 powstawały jej Formy tektoniczne.

Swoje prace wystawiała m.in.