Kilka dni później, na skutek aresztowania Rizala oraz wysłania go do Dapitan w domu Arellano ukonstytuował się z kolei Katipunan. W założycielskim jej posiedzeniu 7 lipca 1892 wzięli udział, poza samym Arellano, także Andrés Bonifacio, Ladislao Diwa, Teodoro Plata, Valentin Diaz oraz Jose Dizon. Była to, w odróżnieniu od wciąż umiarkowanej i reformistycznej Ligi, organizacja wprost uznająca walkę o wyzwolenie Filipin spod kolonialnego panowania Hiszpanii za swój cel. Arellano został jej pierwszym najwyższym przywódcą.
Po wybuchu rewolucji filipińskiej z 1896 udał się do rodzinnego Bulacanu. Tam też dołączył do oddziałów armii rewolucyjnej dowodzonych przez Gregorio del Pilara. Walczył również w wojnie amerykańsko-filipińskiej, zmarł w wyniku gruźlicy. Pochowano go w La Trinidad w Benguet.
Przypisy
Kategoria:Filipińscy politycy Kategoria:Urodzeni w 1844 Kategoria:Zmarli w 1899