Radar 9S35 pracuje w paśmie centymetrowym przy użyciu jednej anteny odbiorczej i dwóch nadajników. Kierunkowość anteny śledzenia celu wynosi 1,3° w azymucie i 2,5° w elewacji, stacja radarowa jest w stanie określić prędkość celu z dokładnością -20...+10 m/s. Radar jest chroniony przed zakłóceniami aktywnymi, pasywnymi i kombinowanymi. thumb|left|Wnętrze pojazdu 9A310M1 30 listopada 1979 roku Rada Ministrów ZSRR przyjęła uchwałę o modyfikacji systemu Buk. Zmodyfikowane komponenty systemu były gotowe do testów na początku 1982 r. 9A310M1 otrzymał poprawiony radar, co umożliwiło zwiększenie zasięgu wykrywania celu o 25-30%. System mógł wykorzystywać zarówno pocisk rakietowy 9M38M1, jak i nowo opracowany pocisk 9M317. Modernizacja obejmowała również podwyższenie odporności systemu na zakłócenia elektroniczne oraz działanie rakiet przeciwradiolokacyjnych. W czasie testów wyrzutnia udowodniła zdolność identyfikacji trzech typów celów powietrznych – samolotów, śmigłowców oraz rakiet balistycznych. Nowa rakieta 9M38M1 z głowicą samonaprowadzającą 9E50M dawała możliwość rażenia obiektów znajdujących się w odległości od 3,32 do 35 km i na wysokości od 15 do 22 000 m. Prawdopodobieństwo zniszczenia samolotu myśliwskiego oceniano na 80-95%, śmigłowca na 60-70% a rakiety na 40-60%. Czas potrzebny na odpalenie rakiety wynosił 22 sekundy.