W kwietniu 1920 roku została, wraz z Aronem Wainszteinem, liderką tzw. Kombundu, czyli komunistycznego odłamu partii. Brała udział w negocjacjach dotyczących połączenia Kombundu z Rosyjską Komunistyczną Partią, ostatecznie Kombund został jednak rozwiązany w marcu 1921 roku, następnie została członkinią RKP(b) i przewodniczącą jej sekcji żydowskiej. W latach 1921–1925 pełniła funkcję prorektora, a od 1925 roku rektora Komunistycznego Uniwersytetu Mniejszości Narodowych Zachodu w Moskwie, prowadziła na nim wykłady dotyczące teorii leninizmu. Była tłumaczką dzieł Lenina, napisała również jego biografię w języku jidysz. Aktywnie działała przeciwko żydowskim instytucjom religijnym w Związku Radzieckim, brała również udział w stworzeniu sieci szkół z językiem wykładowym jidysz oraz w uznaniu jiydsz za jeden z języków narodowych ZSRR. Pracowała jako redaktorka moskiewskiej gazety w języku jidysz „Emes”.