Konstruktor planował wprowadzenie zmian konstrukcyjnych w celu zwiększenia mocy nadajnika do 250 mW, poprawę selektywności, zastosowanie kondensatorów o większej niezawodności przy niskich temperaturach oraz zmniejszenie masy radiotelefonu do 1,5 kg.
Dane techniczne (prototyp – źródło informacji miesięcznik „Radioamator i Krótkofalowiec”) zakres częstotliwości 40 MHz moc nadajnika do 180 mW emisja – modulacja częstotliwości F3, F2 (ton, zew) dewiacja sygnału FM ± 15 kHz czułość odbiornika ≤ 0,2 μV źródło zasilania: akumulatory KN 0,2 czas pracy (odbiór/nadawanie 5:1) 8 godzin napięcie zasilania 10,8 V pobór prądu ze źródła zasilania: podczas odbioru 15mA (nasłuch, włączona blokada szumów), 30 mA (odbiór sygnału, pełne wysterowanie głośnika) podczas nadawania 50 mA waga radiostacji 1,750 kG.
Anteny antena prętowa (przedłużona, większy zasięg łączności) antena (krótka), ze stalowej giętkiej taśmy, przeznaczona do akcji ratowniczych (mniejszy zasięg łączności).
Zobacz też Błyskawica (radiostacja)
Uwagi
Przypisy „Radioamator” 7/1965.
Bibliografia
Linki zewnętrzne
W. Nietyksza W. Chojnacki „Radiotelefon dla GOPR-u” [on-line: archive.org] – „Radioamator” 7/1965 s. 26 Historia łączności w polskim ratownictwie górskim, „Ratownictwo Górskie” 2/2019, [on-line: yumpu.com].
Kategoria:Radiostacje ultrakrótkofalowe