Na stanowisku dowódcy Irgunu W 1937 roku po tym, jak Tehomi powrócił do Hagany, został szefem sztabu Hagany Bet. W tym samym roku zastąpił Roberta Bitkera na stanowisku dowódcy organizacji, która używała już nazwy Irgun. Okres, w którym sprawował dowództwo nad organizacją, zbiegł się z nasileniem ataków na ludność żydowską podczas powstania arabskiego w Palestynie (1936–1939). W listopadzie 1937 roku Irgun podjął działania odwetowe zakrojone na szeroką skalę całego mandatu brytyjskiego, co było wbrew przyjętej przej Jiszuw polityce hawlagi. Zostały one potępione przez Agencję Żydowską, która nazwała je atakami terrorystycznymi. Brytyjczycy również podjęli działania przeciwko Irgunowi. Pomimo iż ataki arabskie osłabły, to Rozenberg, obawiający się represji władz mandatowych, przeciwny był eskalacji przemocy i optował za wstrzymaniem się od ataków odwetowych do czasu uspokojenia się sytuacji w mandacie. Sam tłumaczył swoją decyzję brakiem odpowiedniej ilości broni i amunicji. Doprowadziło to do sytuacji, w której część dowódców Irgunu sprzeciwiła się mu i zaczęła podważać jego autorytet. Zarzucano mu także, iż zbyt dużo czasu poświęcał prywatnym interesom, a mniej walce. W 1938 roku sztab zaproponował, aby zastępcą Rozenberga w Irgunie został Dawid Razi’el, co zostało zaakceptowane m.in.