Protomiasto w tym okresie przypomina pod wieloma względami Kalibangan z okresu II. Widoczna jest ciągłość w zamieszkaniu osady pomiędzy okresem I a IIa, a rozwój Mitathalu znacznie przyspieszył w połowie tego okresu. Znaleziono przedmioty wykonane z agatu, karneolu, fajansu, terakoty i steatytu. Jakość wykonania przedmiotów, różnorodność dekoracji i dbałość o szczegóły świadczą o wysokim poziomie rozwoju rzemieślnictwa w tym okresie. Odnalezienie wielu niedokończonych przedmiotów świadczy o tym, że były one produkowane na miejscu, a nie importowane. Odnaleziono liczne bransolety z gliny oraz fajansu, zabawki z terakoty, kamienne młoty, żarna i odważniki. Odkryto też krzemienne ostrza, przedmioty z kości słoniowej oraz przedmioty miedziane, takie jak bransolety oraz drut.
Okres IIb Okres późnoharappański w Mitathalu charakteryzuje się powolnym spadkiem jakości i poziomu życia mieszkańców we wszystkich jego dziedzinach. Występuje typowa harappańska ceramika czerwona, jednak wyraźnie widoczne jest w tym okresie pogorszenie jakości wytwarzanych naczyń oraz skromniejsze dekoracje. Coraz rzadziej spotykane są typowe dla okresu dojrzałego kubki, perforowane słoje, naczynia płaskie i na nóżce. Powierzchnia naczyń jest mocno chropowata, a angoba wyraźnie cieńsza.